Game Theory விளையாட்டுக் கோட்பாடு (தொடர் 4)

0
525
அருள்குமரன்

பிரெட்டன் வுட்ஸ் மாநாடு (Bretton Woods Conference)
1944 ஜூலை 1. அமெரிக்காவின் நியூ ஹாம்ஷயர் மாநிலத்தில் உள்ள பிரெட்டன் வுட்ஸ் என்ற அமைதியான மலைப்பகுதியில், உலகின் மிகப்பெரிய நிதி நாடகம் அரங்கேற தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. இரண்டாம் உலகப்போரின் இறுதிக்கட்டத்தில், 44 நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் ஒரு முக்கியமான நோக்கத்திற்காக ஒன்றுகூடினர் – உலகப் பொருளாதாரத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவது எப்படி?

காலை 9 மணி. மவுண்ட் வாஷிங்டன் ஹோட்டலின் பெரிய அரங்கம் பிரதிநிதிகளால் நிரம்பியது. அமெரிக்க கருவூலத்துறைச் செயலாளர் ஹென்றி மோர்கன்தாவ் ஜூனியர் (Henry Morgenthau Jr) மேடையேறி தனது துவக்க உரையை ஆரம்பித்தார். “நண்பர்களே, நாம் இன்று ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பணியைத் தொடங்குகிறோம். நமது முன் உள்ள சவால் எளிதானது அல்ல, ஆனால் நாம் தோல்வியடையக்கூடாது”

அரங்கத்தில் அமர்ந்திருந்த பிரிட்டிஷ் பிரதிநிதி ஜான் மெய்னார்ட் கீன்ஸ் (John Maynard Keynes) கூர்ந்து கவனித்தார். அவர் ஏற்கனவே ஒரு திட்டத்தை வைத்திருந்தார், ஆனால் அமெரிக்கர்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்வார்களா என்பது சந்தேகமாக இருந்தது.

பிரச்சனை என்ன? போருக்கு முந்தைய உலகப் பொருளாதாரம் தங்க திட்டத்தின் அடிப்படையில் இயங்கியது. ஒவ்வொரு நாட்டின் நாணயமும் தங்கத்தின் மதிப்புடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் இந்த அமைப்பு பெரும் மந்தநிலைக்கு வழிவகுத்தது. நாடுகள் தங்கள் நாணயங்களின் மதிப்பை குறைத்து போட்டியிட்டன, இது வர்த்தகத்தையும் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் பாதித்தது.

மோர்கன்தாவ் தொடர்ந்தார், “நமக்கு ஒரு புதிய அமைப்பு தேவை. ஒரு அமைப்பு அது நிலையான நாணய விகிதங்களை உறுதி செய்யும், ஆனால் அதே நேரத்தில் அது நெகிழ்வானதாகவும் இருக்க வேண்டும்.”

அரங்கத்தில் ஒரு பதற்றமான அமைதி நிலவியது. எப்படி இந்த இரண்டு முரண்பட்ட தேவைகளை சமாளிப்பது?

அடுத்த பல நாட்கள், பிரதிநிதிகள் கடுமையாக விவாதித்தனர். கீன்ஸ் தனது திட்டத்தை முன்வைத்தார் – ஒரு சர்வதேச கிளியரிங் யூனியன், இது ஒரு புதிய சர்வதேச நாணயத்தை (‘பாங்கோர்’ [Bancor] என அழைக்கப்பட்டது) உருவாக்கும். ஆனால் அமெரிக்க பிரதிநிதி ஹாரி டெக்ஸ்டர் வைட் (Harry Dexter White) இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார்.

ஜூலை 10, இரவு 11 மணி. கீன்ஸும் வைட்டும் ஒரு இறுதி சந்திப்பிற்காக ஒன்றுகூடினர். அவர்கள் கண்கள் களைப்பால் சிவந்திருந்தன. ஆனால் அவர்களின் மனங்கள் தீவிரமாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தன.

“ஹாரி” என்று கீன்ஸ் தொடங்கினார், “நாம் ஒரு சமரசத்திற்கு வர வேண்டும். உலகம் நம்மை நோக்கியுள்ளது.”

வைட் தலையசைத்தார். “நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன், ஜான். ஆனால் நாம் டாலரை மையமாகக் கொண்ட ஒரு அமைப்பை உருவாக்க வேண்டும். அது மட்டுமே நிலைத்திருக்கும்.”

அவர்கள் இரவு முழுவதும் விவாதித்தனர், கருத்துக்களை பரிமாறிக் கொண்டனர், திட்டங்களை வரைந்தனர். காலை வெளிச்சம் ஜன்னல் வழியாக ஊடுருவியபோது, அவர்கள் ஒரு தீர்வை நெருங்கி வந்தனர்.

ஜூலை 22. மாநாட்டின் கடைசி நாள். மோர்கன்தாவ் இறுதி ஒப்பந்தத்தை வாசித்தார்:

  • ஒரு புதிய சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) உருவாக்கப்படும்.
  • அமெரிக்க டாலர் தங்கத்துடன் இணைக்கப்படும் (ஒரு அவுன்ஸ் தங்கம் = 35 டாலர்).
  • மற்ற நாடுகளின் நாணயங்கள் டாலருடன் இணைக்கப்படும்.
  • IMF நாடுகளுக்கு குறுகிய கால கடன்களை வழங்கும், நாணய மதிப்பிறக்கங்களைத் தவிர்க்க உதவும்.

அரங்கம் கரவொலியால் அதிர்ந்தது. பிரதிநிதிகள் ஒருவரையொருவர் வாழ்த்திக் கொண்டனர். அவர்கள் புதிய வரலாற்றை உருவாக்கியிருப்பதை உணர்ந்தனர்.

அந்த நேரத்தில், ஜான் நாஷ் (John Nash) என்ற இளம் கணிதவியலாளர் தனது புகழ்பெற்ற சமநிலைக் கோட்பாட்டை (Nash Equilibrium) உருவாக்கவில்லை. அது மட்டும் நடந்திருந்தால் பிரெட்டன் வுட்ஸ் மாநாட்டில் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகளுக்கு அதுவே விளக்கமாக இருந்திருக்கும்.  எப்படி என்று அடுத்து பார்க்கலாம்

ஜான் நாஷ்

ஜான் ஃபோர்ப்ஸ் நாஷ் ஜூனியர் (John Forbes Nash Jr) என்ற அமெரிக்க கணிதவியலாளரின் கதை இது. 1928ஆம் ஆண்டு மேற்கு வர்ஜீனியாவில் பிறந்த நாஷ், இளம் வயதிலேயே கணிதத்தில் அசாதாரண திறமை கொண்டிருந்தார். அவரது வாழ்க்கைப் பயணம் எளிதானதாக இருக்கவில்லை.

நாஷ் கல்லூரியில் படிக்கும்போது, அவர் சமூக உறவுகளில் சிரமங்களை எதிர்கொண்டார். அவரது நண்பர்கள் அவரை “ஜானி” என்று அழைத்தனர், ஆனால் அவர் தனிமையையே விரும்பினார். அவர் மணிக்கணக்கில் கணித பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதில் மூழ்கியிருந்தார், அதே நேரத்தில் சக மாணவர்களுடன் உரையாடுவதில் சிரமம் கொண்டிருந்தார்.

பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டப்படிப்பை மேற்கொண்டபோது, நாஷ் ஒரு பெரிய சவாலை எதிர்கொண்டார். அவர் ஒரு புதுமையான, முக்கியமான கருத்தை உருவாக்க வேண்டியிருந்தது. அவர் விளையாட்டுக் கோட்பாட்டில் ஆர்வம் காட்டினார், இது மனிதர்களின் உத்திசார் நடத்தையை ஆய்வு செய்கிறது. ஆனால் இந்தத் துறையில் புரட்சிகரமான முன்னேற்றம் எப்படி?

1950ஆம் ஆண்டில், நாஷுக்கு ஒரு உள்ளுணர்வு ஏற்பட்டது. அவர் “நாஷ் சமநிலை” என்ற கருத்தியலை உருவாக்கினார். இது ஒரு அசையாத (stable)  நிலையைக் குறிக்கிறது, அதில் ஒவ்வொரு பங்கேற்பாளரும் மற்றவர்களின் உத்திகளைக் கருத்தில் கொண்டு தனது சிறந்த உத்தியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். இந்தக் கருத்து விளையாட்டுக் கோட்பாட்டில் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது.

நாஷ் சமநிலையின் கருத்து பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இது பொருளாதாரம், அரசியல் அறிவியல், உளவியல், மற்றும் பல துறைகளில் பயன்படுத்தப்பட்டது. நாஷின் பணி அவருக்கு பல விருதுகளையும் அங்கீகாரங்களையும் பெற்றுத் தந்தது. 1978இல் அவர் ஜான் வான் நியூமன் தியரி பரிசைப் பெற்றார். 1994இல் அவருக்கு பொருளாதாரத்துக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.

நாஷ் சமநிலை

புரிந்த மாதிரியும் இருக்கிறது, புரியாத மாதிரியும் இருக்கிறது என்கிறீர்களா? இன்னும் கொஞ்சம் விளக்குகிறேன். ஒத்துழைப்பு இல்லாத இடங்களில் உங்கள் தனிப்பட்ட யோசனை எவ்வளவு உயர்வு என்றாலும் பயனில்லை. எல்லோரும் ஒப்புக்கொள்ளக் கூடிய ஒரு முடிவை முன் வைப்பது மட்டுமே சமநிலையை வரவைக்கும்.

சிறுவர்கள் உலகத்திலிருந்து ஒரு உதாரணம் பார்போம். வீட்டில் இரண்டு பொம்மைகள் இருக்கின்றன லாரியும் கரடியும். பக்கத்து வீட்டு பையனோடு விளையாட ஆளுக்கு ஒரு பொம்மையை பேசி வைத்துக்கொள்ளாமல் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

  • இருவரும் லாரியை தேர்வு செய்தால், இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி.
  • நீங்கள் இருவரும் கரடியைத் தேர்வு செய்தால், இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி.
  • ஆனால் ஒருவர் லாரியையும், மற்றவர் கரடியையும் தேர்வு செய்தால், சேர்ந்து விளையாட முடியாததால் இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி இல்லாமல் போகலாம்.

நாஷ் சமநிலை என்பது இருவரும் பொம்மைகளை தேர்வு செய்யும்போது, உங்கள் தேர்வை மாற்ற விரும்பாத நிலை. அதாவது, நீங்கள் இருவரும் உங்கள் தேர்வில் மகிழ்ச்சியாக இருப்பீர்கள், வேறு ஏதாவது தேர்வு செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணம் இருக்காது. நீங்கள் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் சிறந்த முடிவை எடுத்துவிட்டீர்கள். இதுதான் நாஷ் சமநிலை. எளிமையாகச் சொன்னால், எல்லோரும் சந்தோஷமாக இருக்கும் ஒரு நிலை.

நமது அன்றாட வாழ்க்கையில்

நாஷ் சமநிலையைப் புரிந்துகொள்வது நம் அன்றாட வாழ்வில் சிறந்த முடிவுகள் எடுக்க உதவும். உங்கள் அடுத்த முக்கிய முடிவை எடுக்கும்போது, பின்வரும் கேள்விகளை உங்களிடமே கேளுங்கள்:

  • இந்த சூழலில் யார் யார் பங்கேற்கிறார்கள்?
  • ஒவ்வொருவரின் சாத்தியமான நடவடிக்கைகள் என்ன?
  • ஒவ்வொரு நடவடிக்கையின் விளைவுகள் என்ன?
  • எந்த நிலையில் யாரும் தனது நடவடிக்கையை மட்டும் மாற்றி பயனடைய முடியாது, ஏன்?

இந்த சிந்தனை முறை சிறந்த, நிலையான முடிவுகள் எடுக்க உதவும்.

வரம்புகள்

நாஷ் சமநிலை ஒரு சக்திவாய்ந்த கருத்து என்றாலும், அதற்கும் சில வரம்புகள் உள்ளன:

பல சமநிலைகள்: சில சூழல்களில், ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட நாஷ் சமநிலைகள் இருக்கலாம். இது எந்த சமநிலையை தேர்ந்தெடுப்பது என்ற சிக்கலை ஏற்படுத்தும்.

குறைந்த திறன் கொண்ட விளைவுகள்: சில நேரங்களில், நாஷ் சமநிலை ஒட்டுமொத்த நன்மைக்கு பதிலாக தனிப்பட்ட நன்மைக்கு வழிவகுக்கலாம்.

நடைமுறை சிக்கல்கள்: சிக்கலான, வாழ்க்கைச் சூழல்களில் அனைத்து சாத்தியமான விளைவுகளையும் கணக்கிடுவது கடினம்.

தற்காலத்தில்

செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் இயந்திர கற்றல்: இந்த துறைகளில் நாஷ் சமநிலை கருத்து தீர்மானங்கள் எடுக்க உதவுகிறது.

சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு: காலநிலை மாற்றம் போன்ற பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வு காண நாஷ் சமநிலை பயன்படுத்தப்படுகிறது.

சமூக நலத் திட்டங்கள்: வளங்களை சமமாக பகிர்ந்தளிக்க நாஷ் சமநிலை உதவுகிறது.

நாஷ் சமநிலையின் கருத்து நமக்கு கற்றுத்தரும் முக்கிய பாடம் என்னவென்றால், நம் செயல்கள் மற்றவர்களின் செயல்களுடன் தொடர்புடையவை. நாம் ஒருவருக்கொருவர் சார்ந்திருக்கிறோம். இந்த புரிதலுடன், நாம் சிறந்த, நிலையான தீர்வுகளை எட்ட முடியும் – அது உலகளாவிய பொருளாதார அமைப்பாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது நம் அன்றாட வாழ்வின் சிறிய முடிவுகளாக இருந்தாலும் சரி.

(தொடரும்)

arul@luracast.com